Mübarek el-Mili'nin öğretilerinden etkilenerek kültürel ve politik bilgisini derinleştirmeye istekli olarak Konstantin'e gitti. 1945'te Ben M'hidi, Manifesto ve Özgürlük Dostları Hareketi'ne katıldı ve Mart 1945'teki kongreye katıldı.
8 Mayıs 1945'teki gösteri sırasında Ben M'hidi tutuklandı ve Konstantin hapishanesinde hapsedildi. Serbest bırakıldıktan sonra devrimci faaliyetlerine devam etti ve özellikle kendini adamış tiyatro çalışmaları yaparak ulusal davaya dair farkındalık yaratmak için hiçbir çabadan kaçınmadı. 1950'lerde Konstantin'den Cezayir'e, ardından Oran'a doğru yola çıktı. Düşmanın "1950 komplosu" dediği olay sonunda polis onu aramaya başladı.
Gıyabında on yıl hapis, on yıl sürgün ve on yıl vatandaşlık haklarından mahrum bırakma cezasına çarptırıldı. Ben M'hidi polisten kaçmak için sürekli kimliğini değiştirmek zorunda kaldı ve bu ona Yirmi Yüzlü Adam lakabını kazandırdı. Nisan 1954'te Ben M'hidi, 22 üyesinden biri olduğu Devrimci Birlik ve Eylem Komitesi'nin (CRUA) oluşumuna katıldı.
Bu organın Cezayir'deki kongresi sırasında, ülkenin siyasi ve askeri organizasyonuyla ilgili olarak Ben M'hidi, Batı bölgesinin başına atandı. Sahadaki çalışmaların destekçisi olarak aktif bir politikacının tipik bir örneğiydi. Devrim teorisyeni olma niteliğine ek olarak, her yerde hazır ve nazırdı, insanları organize ediyordu, görevleri dağıtıyordu, hedefleri belirliyordu...
1955 ve 1956 yıllarında Ben M'hidi, Cezayir devriminin elçisi olarak Fas ve Kahire'ye gitti. Faaliyetleri, El Moudjahid'in yazı işleri kadrosunun aktif bir üyesi olarak aktivist gazeteciliğe kadar uzanıyordu. Onun sayısız makalesi ve analizi bugün Cezayir devrimini anlamak için değerli belgeler oluşturmaktadır.
İlk toplantısına başkanlık ettiği Soummam Kongresi'nde (20 Ağustos 1956) Oranie'yi temsil etti. Kongre sonunda albay rütbesine yükseltildi, Koordinasyon ve Yürütme Komitesi'ne atandı ve Cezayir bölgesiyle görevlendirildi. Başından beri fedai gruplarını konsolide etmek, yerel liderlerin siyasi bilincini güçlendirmek ve bomba ağını organize etmek için çalıştı.
Kasbah'ta Ben M'hidi'nin sürekli tekrarladığı birkaç toplantı gerçekleşti: “Cezayir ikinci bir Diên Bien Phu olmalı. » Ayrıca şunları da doğruladı: “Devrimi sokaklara koyun, onun on iki milyon insan tarafından ele alındığını ve taşındığını göreceksiniz. » Ocak 1957'deki ünlü “sekiz günlük genel grevin” ana başlatıcılarından biri de bu ruhlaydı.
23 Şubat 1957'de Larbi Ben M'hidi, Bigeart'ın adamları tarafından geçmekte olduğu Claude-Debussy Bulvarı'ndaki bir apartman dairesinde tutuklandı.
6 Mart 1957'de genel hükümet sözcüsü bir basın toplantısı düzenledi ve şunu belirtti: “Ben M'hidi hücresinde gömleğinin parçalarını kullanarak kendini asarak intihar etti. »
İntiharı aslında Bigeart'ın adamları tarafından 3-4 Mart 1957 gecesi gerçekleştiği iddia edilen suikastı örtbas etmeye yönelik bir maskeli baloydu.
Aynı yılın 20 Ağustos'unda EI-Maudjahid gazetesi ona şu sözlerle saygı duruşunda bulundu: “Düşman Ben M'hidi'ye iyi bakmadı. Bu işkencenin boşuna olduğunu, bu devrimciyi günlerce, gecelerce sarsmanın imkânsızlığını anlardı.
Ben M'hidi'ye vahşice işkence yapıldı, tüm Fransız icatları, işkencecilerin tüm sadist teknikleri ona uygulandı. Ben M'hidi'nin yaralı, kırık ve yerinden çıkmış bedeni çöktü ama bugün biliyoruz ki onun bozulmamış haysiyeti, sarsılmaz cesareti ve enerjisi düşmanı utançla doldurdu."