Raï is een van de grote populaire muziekgenres van Algerije. Vanuit Oran en westelijk Algerije groeide lokale taal, mening en ervaring uit tot muziek die in heel Algerije en ver daarbuiten werd gehoord.
Raï-muziek
Het woord raï verwijst naar mening, raad, ervaring en een persoonlijke kijk op het leven. Vanaf het begin zongen artiesten over liefde, sociale druk, taboes, alcohol, vrijheid en de plaats van jongeren.
Traditionele raï
Traditionele raï was verbonden met gasba, derbouka, bendir en lokale melodieën. In de jaren dertig gebruikten zangers uit Oran, zoals Ben Yamina en Doubahi, deze vorm om over maatschappij en koloniale tijd te zingen.
Ontwikkeling
Wahrani, krachtige vrouwenstemmen zoals Cheikha Remitti en nieuwe instrumenten veranderden het geluid. Viool, accordeon, luit, elektrische gitaar, trompet en saxofoon kwamen erbij. Mohammed Zargui en Messaoud Bellemou maakten de weg vrij voor pop-raï.
De cheb-generatie
Eind jaren zeventig en begin jaren tachtig verscheen de cheb-generatie: Cheb Khaled, Cheb Sahraoui, Cheba Fadéla, Cheb Mami en Cheb Hasni. Cassettes verspreidden de muziek snel via wijken, taxi’s, familifeesten en diaspora-netwerken.
Internationale verspreiding
In 1985 kreeg raï officiële erkenning met het eerste festival in Oran. Daarna werd de muziek internationaal via Parijs, Los Angeles, Didi en Aïcha. Vandaag mengt raï zich met pop, rap, hiphop en elektronische klanken, maar blijft de sociale en stedelijke stem bewaard.