Mohammed Dib (1920-2003) is een van de belangrijkste literaire stemmen die met Tlemcen en de moderne Algerijnse literatuur verbonden zijn. Hij werd geboren in Tlemcen, studeerde daar en zette een deel van zijn opleiding voort in Oujda, Marokko. Voor hij volledig schrijver werd, werkte hij als leraar, administratief medewerker en ontwerper van tapijtpatronen.
Mohammed Dib (1920-2003) is een van de belangrijkste literaire stemmen die met Tlemcen en de moderne Algerijnse literatuur verbonden zijn. Hij werd geboren in Tlemcen, studeerde daar en zette een deel van zijn opleiding voort in Oujda, Marokko. Voor hij volledig schrijver werd, werkte hij als leraar, administratief medewerker en ontwerper van tapijtpatronen.
Dib werd bekend als dichter, romanschrijver en journalist. Begin jaren vijftig werkte hij voor Alger Républicain, naast figuren als Kateb Yacine. Zijn romans, waaronder La Grande Maison, L’Incendie en Le Métier à tisser, gaven het Algerijnse dagelijkse leven in de koloniale periode een krachtige literaire vorm.
In 1959 werd hij door de koloniale autoriteiten uit Algerije verdreven en vestigde hij zich in Frankrijk. Algerije, herinnering, taal en ballingschap bleven centrale thema’s in zijn werk. Reizen naar de Verenigde Staten en Finland verruimden later zijn literaire wereld.
Hij ontving onder meer de Prix Fénéon, de Grand Prix de la Francophonie van de Académie française en de Prix Mallarmé. Dib overleed op 2 mei 2003 in La Celle-Saint-Cloud en geldt als een grote schrijver van Algerije en de Maghreb.
Selected works
- La Grande Maison (1952)
- L’Incendie (1954)
- Le Métier à tisser (1957)
- Qui se souvient de la mer (1962)
- La Danse du roi (1968)
- Habel (1977)
- Les Terrasses d’Orsol (1985)
- Le Sommeil d’Ève (1989)
- Neiges de marbre (1990)
- L’Infante maure (1994)
- L’Enfant jazz (1998)
- L.A. Trip (2003)